Ik ben twee en ik zeg: “Nee!”

Het is zo ver. Wij maken nu mee wat de schrik blijkt van zowat elke kersverse ouder: The terrible Two’s have arrived!

Niet dat Vic nu opeens zo’n een rotpeuter is hoor! Alhoewel… Soms vraag ik me wel af of er nog bloed tussen mijn nagels over is…

Niet dat niemand ons gewaarschuwd heeft hoor! Ik herinner me nog het nieuwjaarsfeest op mijn werk vorig jaar (Vic 1,5), waar ik nogal fier verkondigde hoe trots ik wel ben op Vic. “Zo’n flink kind! Is beleefd, doet wat ik vraag, gedraagt zich ZO voorbeeldig…” Tot een collega me er motiverend eraan herinnerde: “Goed dat we dit gesprek eens opnieuw voeren volgend jaar?” Hate to admit it: ze had gelijk! Kinderen veranderen echt in kleine monstertjes wanneer ze in die peuterpuberteit komen. Waarom? Zomaar. Zonder aanleiding. Er zal waarschijnlijk wel vanalles meespelen in hun ontwikkeling waar ik nu even niet bij wil stilstaan. Ik wil vooral de courage bijeenrapen om hier als papa mee om te gaan.

Hoe uit zich deze fase vooral bij Vic? Wel. Hij heeft zijn eigen willetje. Én zijn eigen gedacht over hoe de wereld precies draait. Én hij is ervan overtuigd dat een koek ‘s morgens en ontbijtgranen ‘s avonds de norm kan worden. Én hij hangt aan jouw been als hij niet akkoord is dat hij even geen tv of Ipad kan kijken. Én hij vraagt aandacht door te neuten (klagen, zaniken) in plaats van het gewoon te vragen.

Schreeuwen doet hij voorlopig nog niet echt. Slaan of schoppen, dat valt ook allemaal wel mee. Please zeg dat hij niet gewoon in te beginfase zit en dat die zaken er ook niet nog zullen bij komen…

Toen ik op Instagram een oproep deed voor tips, kwamen er nogal veel reacties en tips uit! Of ze allemaal even bruikbaar zijn, laat ik even in het midden. ? Maar ik kan ze wel onderverdelen in enkele categorieën:

De imitators
  • “Gewoon zijn gedrag imiteren! Dan zijn ze normaal verbaasd van ‘wat gebeurt er nu?’ “
  • “Precies hetzelfde terug gaan doen joh! Lekker meebrullen!” ==> Ik excuseer me nu al bij de mensen die mij in de winkel op de grond zien zitten of liggen. Het is een fase!
De laissez-faires
  • “Haha! De enige gouden tip is helaas mee leren omgaan! En de charme ervan inzien of zoeken.”
  • “Het is een fase, het is een fase, heb geduld…”
De wanhopigen
  • Ik kan na 5 jaar die tips ook wel gebruiken!
  • “De gouden tip: nog 18 jaar geduld hebben”
De oplossingsgerichte mensen:
  • “Steek hem bij juf Marjon”. ==> Be careful what you wish for!
  • “Gouden tip: blijven gaan en de vrijdag een goeie cocktail ?”
  • “Verkopen op vinted!” ==> Bedankt @lhistoiredesophie voor jouw waardevolle inbreng! ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *